चांगल्या लोकांसोबत नेहमी वाईटच का होते ? श्री कृष्णाने दिले होते हे उत्तर…

चांगल्या लोकांसोबतच नेहमी वाईट का घडते ? असा प्रश्न आपल्याला नेहमी पडतो. मी कोनाविषयी वाईट बोलत नाही, माझ्या मनात कोणाविषयी वाईट भावना नाहीत, मी सर्वांचे चांगले व्हावे असा विचार करतो. पण तरीही माझ्याबरोबर खडतर घटना का घडतात ? मी तर नेहमी नितीमताचे आचरण करतो, तरीही माझ्या बरोबर अस का ? चांगले कर्म करणारे नेहमी दुःखी राहतात, आणि वाईट काम करणारे नेहमी आनंद राहतात. त्यांना कोणत्याही प्रकारचा दुःख होत नाही.अस का ?

एकदा अर्जुनाने श्रीकृष्णाला विचारलं, की भगवंता नेहमी चांगल्या व खऱ्या माणसासोबत वाईट का होत. त्यानंतर श्रीकृष्णाने अर्जुनाला एक गोष्ट सांगितले या गोष्टीत श्रीकृष्णाने आपल्या सर्व प्रश्नांची उत्तरे दिली आहेत. एका गावात एक व्यापारी राहत होता, तो खूप धार्मिक वर्तीचा होता. त्याबरोबरच प्रामाणिक पण होता. तो प्रामाणिक पणे आपला काम धंदा करून,आनंदात आपले जीवन व्यतीत करत होता. रोज मंदिरात जाणे,त्याची पूजा आरती करणे, व त्यानंतर आपल्या दिवसांची सुरुवात करणे, हा त्याचा रोजचा दिनक्रम होता. त्याच गावात आणखी एक माणूस राहत होता. तो खूप दुराच्यारी होता. दुसऱ्यांना त्रास देण्यातच त्याला आनंद वाटत असे. लोकांचा छळ करणे, त्यांना लुटणे हेच त्याचे काम होते. तो असुरी प्रवृत्तीचा होता. तो देवतांना मानत नसे. देवत्यांचे नाव तर तो कधीही घेत नसे. परंतु अधून मधून तो मंदिरात जात असे. कारण त्याला मंदिरातील पैसे चोरायचे असत. एकदा त्या गावात खूप पाऊस पडत होता. कोणीही घराबाहेर गेला नाही .सगळीकडे चिखल झाला होता. या संधीचा फायदा घेऊन तो चोर त्या मंदिरात गेला. व मंदिरातील दानपेटी फोडून पैसे घेऊन पंडितचा डोळा चोरून पळून गेला. थोडया वेळात पाऊस पडला.

तेव्हा तो व्यापारी रोजच्या प्रकारे मंदिरात आला. व्यापारी आत गेला त्याच्या पाठोपाठ पुज्यारीही आत गेला. दानपेटी फोडलेली आहे आणि त्यात काहीही नाही. हे बघून पुज्यारी ओरडला. पुज्याराचा आवाज ऐकून सर्व लोक तिथे जमा झाले. व व्यापाऱ्यांवर संवश्य घेऊन त्याच्यावर बोलू लागले. त्या व्यापाऱ्याने त्यांना खूप समजवण्याचा प्रयत्न केला, परंतु त्याचे कोणी ही ऐकून घ्यायला तयार नव्हते. व्यापाऱ्याला खूप वाईट वाटले. तो व्यापारी मंदिरातून बाहेर पडला. रस्ताने जात असताना त्याला एका गाडीने धडक दिली. व त्याला खूप लागले. त्याचे अंग दुखू लागले. तो तसाच उठून चालू लागला. तो चोर ते पैसे घेऊन पळत होता. त्याला रस्त्यात एक पैसे चे गाठोडे सापडले. तो खूप खुश झाला आणि पळू लागला आणि म्हणाला आजचा दिवस खूप लकी आहे. मंदिरातील दानपेटीतील इतके पैसे मिळाले, आणि आता रस्त्यातील गाठोडे. मी तर आज करोड पती झालो. हे व्यापाऱ्याच्या कानावर पडले. त्याला खूप वाईट वाटले. आपण भगवंताची खूप पुजा आरती करतो. प्रामाणिक पणे खूप काम करतो. कोणाविषयी काही वाईट बोलत नाही. याचे आपल्याला हेच फळ मिळाले का?

हा प्रश्न त्याला सतवू लागला. आणि तो घरी निघून गेला. व घरातील सर्व मूर्ती व फोटो काढून टाकले. त्याचा देवावरील विश्वास डगमगळला. बरीच वर्षे गेली कालांतराने दोघांचा मृत्यू झाला. यमराज दोघांना बरोबर घेऊन जात असताना,व्यापाऱ्याने यमराजाना विचारले, मी तर नेहमी चांगलेच कार्य केले काहीही वाईट केले नाही तरीही माझ्यासोबत असे का घडले. आणि हा माणुसतर नेहमी दुसऱ्याचं वाईट करत असे, चोरी,लबाडी ती कायम करत असे. तरीही त्याला गाठोडी आणि मला दुःख का? तेव्हा यमराज ने त्यांना सांगितले ज्या दिवशी तुझा आपण होऊन जी दुर्घटना घडली तो दिवस तुझ्या मृत्यूचा दिवस होता. परंतु तुझे वागने आणि देवावरचा विश्वास त्यामुळे तुझा मृत्यू टाळला. त्यातून तू सुखरूप बाहेर पडला आणि हा जो चोर आहे याचा त्याच दिवशी राजयोग होता. परंतु त्याचे वाईट वागणे व भगवंताला न मानने.या मुळे त्याचा राजयोग थोड्या पैसे मुळे थांबला. त्याला पैसे मिळाले पण राजयोग काहीही मिळाला नाही. हे ऐकल्यानंतर व्यापारी मनातल्या मनात हसू लागला. श्रीकृष्ण सांगतात की आपण केलेले चांगले व वाईट काम याचे फळ आपल्याला अवश्य मिळते. देव आपल्याला कोणत्याना कोणत्या रुपात काय देईल सांगता येत नाही.

Leave a Reply

Your email address will not be published.