सत्यघटना – जड झालेले आईबाप, अवश्य वाचा डोळ्यातून पाणी येईल.

मित्रांनो तुमचे स्वागत आहे आमच्या mahiti.in या वेबसाईट वरती आज आम्ही तुम्हाला एक सत्यघटना सांगणार आहोत, ही गोष्ट आहे जड झेलले आईबाप…..!! नेहमी प्रमाणे 5.30 pm ला ऑफिस सुटल्यावर परतीची 5.44 pm ची बोरोलीची फास्ट लोकल पकडून मी घरी निघालो ट्रेनमध्ये असताना माझ्या मित्राचा राजेशचा मला फोन आला, म्हणाला “मला थोडी शॉपिंग करायची आहे, मालाड ला उतरल्यावर थोडा थांब मी आलोच.” मी थांबतो म्हंटलं.

मालाड स्टेशनच्या बाहेर अगदी समोरच MM मिठाई वल्याचे दुकान आहे, उजवीकडे पाणपोई आहे आणि डावीला पार्किंग साठी आडवे कट अँगल लावले आहेत. त्यावर चडून मी राजेशची वाट बगत बसलो. एक 70 ते 75 वयाचा गृहस्थ डोळ्यांवर जाड भिंगाचा चष्मा, थोडे मोकटलेले असे माझ्या जवळ आहे. मी त्या लोखंडी अँगल वर 3 ते 4 फूट उंचीवर बसलेलो असल्याने त्यांनी माझे गुडघे धरले, आणि म्हणाले “ये बाबा एक वडापाव घेऊन दिलास तर बरे होईल…!!” ते आजोबा नेहमीच्या भिकाऱ्यांतील वाटत न्हवते. किंवा ते रोज भीक मागत असतील असेही त्यांना बागून वाटत न्हवत, अचानक एक वयुवृद्ध माणसाने आपलं येऊन आपलं पाय धराव, मला अवघडल्या सारख झालं. मी त्यांचे हात धरून ताबडतोब अँगल वरून खाली उडी घेतली. आणि खिशातून पैसे काढत म्हंटलं “आजोबा तुम्हाला भूक लागली आहे हे घ्या पन्नास रुपये तिथून घ्या तुम्हाला जे हवे आहे ते” ते वयूवृद्ध म्हणले “नको बाबा नको पैसे नको एक वडापाव घेऊन दे तेवढा” मी त्यांना म्हंटलं थांबा इथेच मी घेऊन येतो.” MM मधून मी लगेच 2 वडापाव आणून आजोबांना दिले ते जमिनीवर बसून खाऊ लागले.

मला म्हंटले वर नको बसू पडशील इथे बस माझ्या बाजूला कोणी सोबत बसलं की मलाही जातील दोन घास. मग मी त्यांची विचारपूस करायला सुरवात केली, कुठून आलात?, कुठे जायचय?, कोणाला शोधताय?, वगैरे वगैरे ते आजोबा म्हंटले “मी हिंगोली वरून आलो आहे, तिथेच एका खेडेगावात राहतो बायको सोबत, तुझ्या एवढा आमचा ऐकूलता एक मुलगा इथे मुंबईत मोठ्या कंपनीत इंजिनियर आहे. दोन वर्षांपूर्वी त्यानं विवाह केलाय त्याची बायको शिकलेली, नव्या विचारांची आहे. तिला सासू सासरे म्हणजे आम्ही गावठी, गावंडळ वाटतो. तिला आमच्यासोबत राहणं आवडत नाही, त्यामुळे मुलगा इथेच वेगळा राहतो. गेल्या 2 वर्षां पासून परवा त्याचा माझ्या मोबाईलवर फोन आला होता, म्हणाला “आम्हाला अमिरीकेत नोकरी मिळाली आहे, बायकोला घेऊन दहा वर्षांसाठी जात आहे.” इथे मुंबईत होता तेव्हा यायचा आम्हा म्हातारा म्हातारीला भेटायला ते ही सहा महिन्यातून एकदा मात्र आता इतक्या लांब परदेशात जाण्याआधी एकदा भेटून जा म्हंटलं तर वेळ नाही म्हणाला.

आता परवा लगेच विमानानं जायचं अस म्हणाला, पुढचे दहा वर्षे जगतोय की राहतोय कोण जाणे, म्हणूनच म्हंटलं आपण भेटून यावं मुंबई ला जाऊन, काल संध्याकाळ पासून मी या मुंबईत विमानतळ शोधतोय पण इथं मालाड मध्ये विमानतळ नाही अस म्हणतात इथली लोक, मी म्हणालो बरोबर म्हणतात ही लोक इथे मालाड ला नाही Santacruz ला आहे विमानतळ, आजोबांनी लगेच खिशातून एक कागद बाहेर काढला आणि म्हणाले परवा जेव्हा त्याचा फोन आला होता, तेव्हा त्याने हाच पत्ता दिला होता मला, हा मोबाईल पण खराब झालाय वाटत, फोनच नाही येत काल पासून माझ्या मुलाचा, त्याला सांगितलं होतं मी मुंबईत येतोय तुला भेटायला म्हणून, आता माझ्या एका हातात त्याचा मोबाईल आणि एक हातात तो कागद होता. आधी मोबाईलची बटणे दाबून पहिली मोबाईल व्यवस्तीत चालू होता नेटवर्क ही फुल होत, मी विचारलं “तुम्ही नाही का लावून बघितला मुलाला फोन? मला लावता कुठे येतो फोन फक्त उचलता येतो ते आजोबा म्हणाले, मी received call मध्ये जाऊन परवा आलेल्या कॉल वरती dial सुद्धा केलं समोरून फोन कट करण्यात आला. मग मी तो कागद उघडून पहिला त्या कागदावर पत्ता होता, छत्रपती शिवाजी महाराज विमानतळ, MM हॉटेल समोर, मालाड पश्चिम मुंबई, मला समजून गेलं होतं, की त्या मुलाने आपल्या आईवडलांना टाळण्यासाठी खोटा पत्ता दिला होता. आणि आता तो त्यांचा फोनही लागत न्हवता.

मला कळून चुकलं होत की ज्या विमानात त्यांचा मुलगा स्वार झाला होता. ते परत कधीच त्यांच्या दिशेने येणार न्हवत. तेवढ्यात माझा मित्र तिथे पोहोचला त्याला मी म्हणलं 2 min थांब फक्त राजेश आणि मी आजोबांकडे पाहत विचारात पडलो. मला कळत न्हवत मुलाकडून होणारी त्यांची ही प्रतारणा त्यांना खरच समजत न्हवती, की त्यांना कळत असूनही स्विकरायची न्हवती…!! कदाचित आपल्या पोटचा मुलगावर आपल्या सोबत असा वागू शकेल यावर त्यांचा विश्वास बसत नसेल.मग मी आजोबांना म्हणालो एव्हाना तुमच्या मुलाचे विमान सुटल असेल तुमची आणि त्यांची भेट होईल असे मला वाटत नाही. तुम्ही जसे आलात तसे परत जा गावी आजी तुमची वाट बगत असतील घरी, एका क्षणात त्यांचे डोळे भरून आले अश्रू भरल्या डोळ्यातून ते माझ्याकडे पाहत होते, तिकिटासाठी पैसे देऊन मी त्यांच्या हातावर हात ठेवले, आणि विचारलं मागापासून तुमच्या हातात हा डबा पाहतोय काय आहे त्या डब्यामध्ये, ते म्हणाले “मुलाच्या आवडीचे बेसनाचे लाडू आहेत त्याच्या आईने बनून पाठवलेत त्याच्या साठी…!!”

आता मात्र एका धार धार सुऱ्याने काळजात वार करावा आणि सार अंतःकरण रक्त बंबाळ व्हावं अशी माझी अवस्था झाली. मी नि शब्ध तसाच त्यांच्याकडे बगत बसून राहिलो. तेवढ्यात मित्राचा आवाज आला “चाल ना ये”, आणि मी भानावर आलो त्या गर्दीतून मित्राच्या मागे चालत राहिलो. घरी आल्यावर रात्री उशिरा पर्यंत झोप लागत न्हवती, राहून राहून एकच प्रश्न पडत होता, आपल्याकडे एका वडापावची भिक मागणारा भुकेने हातभळ झालेला तो माणूस आपल्या मुलासाठी आणलेल्या त्या लाडवाच्या डब्यातला एक लाडू खाऊ शकत न्हवता. इतके प्रेम……….!!
मित्रांनो ही माहिती गोष्ट काशी वाटली ते आम्हाला कमेंट मध्ये लिहून नक्की कळवा……

One Comment on “सत्यघटना – जड झालेले आईबाप, अवश्य वाचा डोळ्यातून पाणी येईल.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *